Debuutbundel : ROES

Bestel de bundel op:

www.letterjet.bigcartel.com

Geen paypal? bestel door te mailen naar: jetlangerak@gmail.com

De Dichtwand film!

#Dichtwand #Jonge schrijversavond #Noorderzon #Jet Langerak #Roes #Bundel #RUG huisdichter 2011-2012

Dichtwand was een groot succes op Noorderzon! Op Facebook.nl/Dichtwand zijn foto's en filmpjes terug te vinden. Like & Share!

Universiteitskrant Groningen: 'magneetwoorden huisdichter populair'

"If men define situations as real, they are real in their consequences"

De ‘Walk of Life’

Het is een enigszins vreemde gewaarwording wanneer je het gebouw voor het eerst ziet, een gigantisch groen gevaarte dat als het ware uit de grond komt zetten en met een aparte bocht een soort zwevende poort vormt. Het gevaarte is het nieuwe gebouw van de faculteit wiskunde en natuurwetenschappen waar biologie en levenswetenschappen in gevestigd zijn. De levenswetenschappers hebben al even kunnen wennen aan hun nieuwe stek, toch werd afgelopen week het gebouw ook officieel en feestelijk geopend. Hierbij kreeg het de naam ‘Linnaeusborg’, vernoemd naar Carolus Linnaeus, een 18e eeuwse Zweedse wetenschapper en grondlegger van de hedendaagse taxonomie. (Wat hij nou precies met Groningen te maken heeft is mij trouwens niet geheel duidelijk).

Ter gelegenheid van de opening is er een kunstroute door het gebouw uitgezet, de ‘Walk of Life’. De route geeft een mooi beeld van de architectuur van het gigantische complex en een interessante indruk van de diverse vakgroepen die in het gebouw worden gehuisvest. Met behulp van een mobiele ‘app’ die kan worden gedownload op smartphone of Ipad, kan de bezoeker de kunstroute volgen en diverse AR-codes verzamelen waaruit allerlei informatie verschijnt. Speciaal voor de opening en voor deze kunstroute schreef ik het gedicht ‘de wijze Mens’, dat ook in de applicatie opgenomen.

De opening werd groots aangepakt met niemand minder dan de internationaal bekende evolutiebioloog Richard Dawkins als eregast. Dawkins gaf op donderdag twaalf januari een openbare lezing in de Nieuwe Kerk. De kaartverkoop voor deze lezing veroorzaakte een Eurosonic-achtige rij voor Studium Generale en was binnen no-time uitverkocht. Omdat de belangstelling dusdanig groot was, werd de lezing zelfs in drie zalen van de RUG live gestreamd om de ongelukkigen die geen kaartje hadden kunnen bemachtigen alsnog gelukkig te kunnen maken en daarmee de lezing een nog groter succes.

Op vrijdag de dertiende was er in de Linnaeusborg zelf een besloten opening voor gasten, medewerkers en studenten van de faculteit. Dawkins opende samen met collegevoorzitter prof. Dr. Sibrand Poppema het gebouw op feestelijke wijze. Ook was de kunstroute vanaf toen klaar om gedownload en gelopen te worden.

In een bomvolle aula sprak prof. Dr. Poppema een welkomstwoord waarna Dawkins een enthousiaste speech gaf over het gebouw en de wetenschap. Hierbij begon hij tot mijn grote verbazing over mijn gedicht, waarvan hij blijkbaar een Engelse vertaling had ontvangen. Toen ik mijn naam plotseling in het Brits uit de mond van Dawkins hoorde heb ik niet meer helemaal goed kunnen onthouden wat hij allemaal precies over mijn poem zei, maar hij pikte een aantal dingen eruit zoals het ‘op de rug van reuzen staan’ en ‘het ontrafelen van regenbogen’ waar hij even op in ging. Na de speech openden Dawkins en Poppema het gebouw symbolisch door gezamenlijk op een alarmerende rode knop te drukken, waarna twee acrobaten een griezelig knappe act uitvoerden en mijn gedicht ook nog eens te horen was (ingesproken door een onbekende zware mannenstem) wat me opnieuw verbaasde, maar wel erg leuk was.

Ik wil u allen aanraden het groene gevaarte op Zernike op te zoeken, de app te downloaden (het heet ‘Walk of Life’) en de route te lopen! En vergeet hierin dan vooral niet de koffie te downloaden.

#large #verhaal

pile-up-poem

pile-up-poem

#pile-up-poem #large

Tentamen

Ik voel me als een slagroom-knijpzak.
Dagenlang had ik hard en fanatiek de kennis opgeklopt,
het hoofd gevuld met taaie brei van wat ik weten moet.
Op de ochtend van de waarheid.
Voor de slagroom op de taart.
Zit ik in rij aan rij gezette tafels in een hok van isoleer,
vol van zweterige zenuwen moet ik me concentreren
en schrijf zomaar drie uren weg.
Bevrijdend kneep ik tam de kennisbrij naar buiten, zet het op papier.
Tot de laatste twee minuten gaf ik alles wat ik had.
De tijd is op, het is gebeurd, dit moet het zijn.
Mijn hand is lam en wezenloos loop ik naar buiten.
Wat nu.
Hoe werkt het ook alweer: wereld, mensen, praten.
Wat was er meer dan het kloppen van mijn slapen?
De wrede trap wil me vangen in oranje,
ik wil me laten vallen, slap.. nee, stop.
Blijf staan en stap voor stap stap ik eraf.
Zonder vallen kom ik buiten.
Het is er grauw en kil en druk
vooral.
Ik hoor mensen vrolijk praten, van ‘hoe was het’ en ‘kom ga met ons mee!’
Nee, denk ik, laat me alleen.
Ik moet mijn fiets.
Ik moet naar huis.
Mijn bed roept en de slaap heeft mij gemist vannacht.
Ik moet.. mijn slagroom-knijpzak in de was gaan doen.

#slagroom-knijpzak #gedicht

preposterous pile of pessimism

preposterous pile of pessimism

#stapel #boeken

Chemie

Door chemie verwilderde wezens gooien als beesten met hun prooi.


Gedachten tot kreten verkort.


Zij wil hem. En nemen elkaar in hun macht.

Verliezen zichzelf, vrijen zich liefst vochtig aan elkaar vast.
Zonder gene als boter worden bedden belegerd door slordige lijven.

Ze spelen het hoffelijk gulzig, vulgair ongeduldig en lief.
 
Zacht sterke stoten vervullen dieper het ons van hen samen:
hij zweet en zij trilt, zucht en hij vult: zij ontploffen intiem en genieten.

#large