Het is een enigszins vreemde gewaarwording wanneer je het gebouw voor het eerst ziet, een gigantisch groen gevaarte dat als het ware uit de grond komt zetten en met een aparte bocht een soort zwevende poort vormt. Het gevaarte is het nieuwe gebouw van de faculteit wiskunde en natuurwetenschappen waar biologie en levenswetenschappen in gevestigd zijn. De levenswetenschappers hebben al even kunnen wennen aan hun nieuwe stek, toch werd afgelopen week het gebouw ook officieel en feestelijk geopend. Hierbij kreeg het de naam ‘Linnaeusborg’, vernoemd naar Carolus Linnaeus, een 18e eeuwse Zweedse wetenschapper en grondlegger van de hedendaagse taxonomie. (Wat hij nou precies met Groningen te maken heeft is mij trouwens niet geheel duidelijk).
Ter gelegenheid van de opening is er een kunstroute door het gebouw uitgezet, de ‘Walk of Life’. De route geeft een mooi beeld van de architectuur van het gigantische complex en een interessante indruk van de diverse vakgroepen die in het gebouw worden gehuisvest. Met behulp van een mobiele ‘app’ die kan worden gedownload op smartphone of Ipad, kan de bezoeker de kunstroute volgen en diverse AR-codes verzamelen waaruit allerlei informatie verschijnt. Speciaal voor de opening en voor deze kunstroute schreef ik het gedicht ‘de wijze Mens’, dat ook in de applicatie opgenomen.
De opening werd groots aangepakt met niemand minder dan de internationaal bekende evolutiebioloog Richard Dawkins als eregast. Dawkins gaf op donderdag twaalf januari een openbare lezing in de Nieuwe Kerk. De kaartverkoop voor deze lezing veroorzaakte een Eurosonic-achtige rij voor Studium Generale en was binnen no-time uitverkocht. Omdat de belangstelling dusdanig groot was, werd de lezing zelfs in drie zalen van de RUG live gestreamd om de ongelukkigen die geen kaartje hadden kunnen bemachtigen alsnog gelukkig te kunnen maken en daarmee de lezing een nog groter succes.
Op vrijdag de dertiende was er in de Linnaeusborg zelf een besloten opening voor gasten, medewerkers en studenten van de faculteit. Dawkins opende samen met collegevoorzitter prof. Dr. Sibrand Poppema het gebouw op feestelijke wijze. Ook was de kunstroute vanaf toen klaar om gedownload en gelopen te worden.
In een bomvolle aula sprak prof. Dr. Poppema een welkomstwoord waarna Dawkins een enthousiaste speech gaf over het gebouw en de wetenschap. Hierbij begon hij tot mijn grote verbazing over mijn gedicht, waarvan hij blijkbaar een Engelse vertaling had ontvangen. Toen ik mijn naam plotseling in het Brits uit de mond van Dawkins hoorde heb ik niet meer helemaal goed kunnen onthouden wat hij allemaal precies over mijn poem zei, maar hij pikte een aantal dingen eruit zoals het ‘op de rug van reuzen staan’ en ‘het ontrafelen van regenbogen’ waar hij even op in ging. Na de speech openden Dawkins en Poppema het gebouw symbolisch door gezamenlijk op een alarmerende rode knop te drukken, waarna twee acrobaten een griezelig knappe act uitvoerden en mijn gedicht ook nog eens te horen was (ingesproken door een onbekende zware mannenstem) wat me opnieuw verbaasde, maar wel erg leuk was.
Ik wil u allen aanraden het groene gevaarte op Zernike op te zoeken, de app te downloaden (het heet ‘Walk of Life’) en de route te lopen! En vergeet hierin dan vooral niet de koffie te downloaden.
